Typisch Nederlands by Herman Vuijsje

Author:Herman Vuijsje
Language: nld
Format: mobi
ISBN: 9025434185
Publisher: Atlas/Contact
Published: 2009-12-31T23:00:00+00:00

O

O Nederland Zou het een soort wraak van de dichters zijn? Frustratie over het feit dat Nederlanders er nooit een bijzonder poëtische inslag op na hebben gehouden? Feit is dat de meest bekende beginregels van gedichten over Nederland een bar en boos beeld schetsen. O land van mest en mist, van vuilen kouden regen, luidt het begin van De Génestets ‘Boutade’, en verderop in dat gedicht wordt het nog veel erger. In Nederland wil ik niet leven/Men moet er steeds zijn lusten reven, vond Slauerhoff. Ook dichters die eigenlijk iets vriendelijks willen zeggen, kunnen het vaak niet laten hun complimenten te presenteren in een brommerige verpakking. Potgieter bijvoorbeeld, in zijn gedicht ‘Holland’: Grauw is uw hemel en stormig uw strand/Naakt zijn uw duinen en effen uw velden. Of Kees Stip: Ik hou van deze veel te grauwe/lucht boven dit nog eens zo lage land. Zomaar mooie complimenten maakten Nederlandse dichters hun land alleen in de negentiende eeuw, toen het tot natie moest worden gesmeed, en tijdens de Duitse bezetting, toen die natie werd bedreigd.

olé, olé, olé, olé Alle supporters in de wereld schreeuwen hun sportvedetten toe in hun eigen taal – behalve Nederlanders. Toen Ard Schenk en Kees Verkerk in de jaren zestig en zeventig de Noorse schaatshegemonie probeerden te doorbreken, zongen onze landgenoten hen vanaf de tribune massaal in het Noors toe: ‘Heya Ard Schenk, heya Ard Schenk, heya, heya, heya Ard Schenk.’ In het verleden zongen we na het behalen van de overwinning nog het oer-Hollandse: ‘Hij heeft gewonnen de zilver-vlohohohoot’, maar dat is tegenwoordig uit het repertoire van het oranjelegioen geschrapt. Dat lied begrijpen we ook niet eens meer, laat staan de buitenlanders op wie we net een glorieuze overwinning hebben behaald. Vandaar dus nu het multi-internationale en voor geen misverstanden vatbare: ‘Olé, olé, olé, olé, we are the champions’. (zie: Hup Holland hup)

omroepgids De verzuiling ligt al jaren achter ons, de tijd dat je precies wist waar iemand bij hoorde is verdwenen. Of toch niet? Eén nalatenschap van de verzuiling is intact gebleven: de omroepgids, een fenomeen dat in geen land ter wereld zijn evenknie vindt. Nog steeds heeft één op de drie Nederlandse huishoudens een abonnement op een omroepgids, en geen volk ter wereld is daardoor zo doeltreffend in soorten en maten te verdelen als het Nederlandse. Achter de aanhang van iedere omroep gaat, zo blijkt uit onderzoek, een bepaald type huishouden schuil. De VPRO telt hoofdzakelijk mensen met een hogere opleiding, kunstenaars en mensen die kunstenaars interessant vinden. Veronica is dynamisch, niet al te politiek (wel Greenpeace) en in hoge mate individualistisch. De KRO is bedaagder, ouder vooral, nog steeds katholiek, middenklasse, nette burgers. De AVRO is ook netjes, goed inkomen, behoudzuchtig (hooguit Natuurmonumenten), het type dat niet graag de buurt ziet veranderen. De TROS is volkser (ANWB), conservatief maar apolitiek, met veel niet-stemmers en proteststemmers. De VARA is toch nog steeds de arbeider, weliswaar welvarend geworden, vakbondslid, sociaal voelend. De NCRV is christelijk, de leden zijn principieel, zorgzaam, mensenrechten (Amnesty), lieve gezinnen. De EO is niet lief, maar vóór alles recht in de leer.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.